Vapurdasınızdır, eve doğru yol alıyorsunuzdur. Aklınızda binbir türlü şey vardır. Birden onu görürsünüz, tanımıyorsunuzdur. Kendi halinde yolculuk etmekte olan bir yabancıdır...

 

Ama öyle bir hali vardır ki, belli bir süre gözlerinizi ondan alamazsınız. Saçları ne kadar da güzel, kaşları, hele o dudakları... Ne kadar güzel yaratmış Tanrı'm! Acaba yalnız mı? Erkek arkadaşı var mı? Hoş, cevap sizi "gerçekten" ilgilendirmiyordur... O an o oradadır ve orada olduğu süre boyunca mekan ve zaman sizi pek fazla ilgilendirmez olur. Ne kadar da güzel bir varlık gerçekten de... Çok fazla "öküz" olmamak adına, hafiften o güzelliğe bakmaya devam edersiniz. Ara ara gözünüzü kaçırmaya çalışırsınız ama istemsizce yine onda bulursunuz bakışlarınızı... Zaten belli bir süre sonra da yolculuk biter, siz de son bir kez bakıp kalkarsınız. İçinizden Tanrı'ya bu güzel varlıklar için şükretmeyi ihmal etmeden tabii...

 

İşte kadın böyle bir "şey". İçinde bulunulan zaman ve mekandan sizi soyutlayabilecek kadar etkili, belki de o kadar sarhoş edici ve bu yüzden de kısmen tehlikeli bir varlık... Yine de şükürler olsun :)

 

-- Ari